Er was eens een mevrouwtje, Lizzie was haar naam.
Ze woonde in een huisje met 2 kindjes, een jongen en een meisje.

Al jaren naaide ze kleertjes en andere spulletjes. Toen haar kindjes geboren werden, maakte ze mooie dekentjes en lakentjes om ze warm toe te stoppen. Om haar kindjes mooie dromen te bezorgen, maakte ze muziekkussentjes.

Haar kindjes sliepen goed.
Wanneer haar kindjes wakker waren verveelden ze zich, maar Lizzie knutselde een leuke hanger voor hen, zodat de kleine jongen en het kleine meisje snel weer tevreden waren.
Als het kleine meisje huilde, gaf mama haar een tutje aan een kleurrijk tuttentouw.

Toen het jongentje jarig was, gaf Lizzie een groot feest met een mooie vlaggenslinger en gooide ze confetti over alle mensen.
De jarige kreeg een stoere broche en alle genodigden kregen een toffe sleutelhanger.

Op een dag kwam er een mevrouw die vroeg of Lizzie’s spulletjes in haar winkel mochten liggen. Natuurlijk wou ze dat wel! Vanaf die dag werkte Lizzie zich te pletter om altijd nieuwe spulletjes te maken, maar ze bleef er plezier in hebben en er kwamen steeds meer winkels bij.

Het meisje en de jongen groeiden snel. Lizzie had meer tijd en ze richtte met 7 mevrouwtjes de handfabriek op.
Met die 7 mevrouwtjes kroop ze in een auto, ging ze naar een huisje en verkocht daar alle spulletjes. Daarna ging ze weer terug naar haar kindjes.

Tot de dag van vandaag maakt ze nog steeds nieuwe leuke baby- en kinderaccessoires. De jongen en het meisje groeien nog altijd. Lizzie vond een mooie prins en samen leefden ze nog lang en gelukkig.